1. Inizio pagina
  2. Contenuto della pagina
  3. Menu principale
  4. Menu di Sezione
  1. IT
  2. EN
  3. ES
  4. FR
  5. PT
  6. PL
Contenuto della pagina

Apostoł

Wewnątrz św. Maksymiliana płonie duch apostolski, który nie zna spoczynku. Jego sekretem jest bezgraniczna miłość do Niepokalanej: prowadzić każdego człowieka do Najświętszego Serca Jezusa przez Nią, i jak sam stwierdza: „jest to misja, dla której warto żyć, pracować, cierpieć i również umrzeć, chciałby Bóg, jako męczennik ”
Podczas przygotowania do kapłaństwa odnotowuje to postanowienie: „Bądź człowiekiem, bądź chrześcijaninem, bądź zakonnikiem” (PMK 848).
Po powrocie do Polski pisze:
„Program "MI" otrzymał potwierdzenie biskupa krakowskiego urzędowe (pozwolenie druku). Cześć Niepokalanej. Wieczorem posiedzenie MI ... W końcu "Magnificat" za potwierdzenie programu” (PMK 865G).
Jednemu współbratu komunikuje:
„…Co do MI (Militia Immaculatae) …nie myśl, Drogi Ojcze, że to pójdzie tak gładko; jeżeli jest w tym coś dobrego, to musi się przez ogień doświadczeń i przeciwności przeczyścić…” (PMK 26e).
Z ćwiczeń duchowych czerpie swój mocny ładunek wewnętrzny:
„Muszę być świętym jak największym… Jak największa chwała Boża przez zbawienie i jak najdoskonalsze uświęcenie swoje i wszystkich, co są i będą, przez Niepokalaną...” (Regulamin życia,1920, PMK 851).
Nawet choroba i „klauzura” sanatorium w Zakopanem nie potrafi zgasić jego żaru apostolskiego; z jego notatek:
„…Ja ograniczam się tylko do działalności zwyczajnego członka MI i to jeszcze skromnej, niczego nie organizuję, tylko się modlę i innych zachęcam do modlitwy, a także trochę działam przez rozmowę…”(PMK 40a).
„…Pokorne, miłosne, czynne, bezgranicznie ufne powierzenie się Niepokalanej, MI3, „Maryja”” (PMK 850).

Pielęgniarka, która pracowała w studenckim sanatorium, opowiada: „…Pewnej nocy podczas wielkiej ulewy powiadomiłam go, że umiera niejaka Krajewska, niewierząca, która nawet nie chce słyszeć o spowiedzi... Cóż robi Ojciec Maksymilian? … podąża po Wiatyk św. do przybocznej kapliczki i spieszy co sił, spieszy co sił, po błocie, pod górę do sanatorium. Wrócił uszczęśliwiony, bo zaopatrzył Krajewską na drogę do wieczności. W dwa dni później penitentka zmarła…”. (Ze świadectw).
Św. Maksymilian jest osobą odważną, która myśli „z rozmachem”. Istotnie, jeśli działalność rycerza ma być otwarta na łaskę Bożą, to z całą swoją gorliwością propaguje pobożność i dziecięcą miłość do Niepokalanej. Myśli o apostolacie prowadzonym za pomocą prasy. Czytamy o tym:
„Odczyty w Sali Włoskiej nie starczyły już, bo członkowie MI i poza murami krakowskimi już się znajdowali. Tylko czasopismo mogło połączyć rozstrzelone jednostki. Z początkiem więc roku 1922 powstaje przy nadzwyczajnej pomocy Niepokalanej "Rycerz Niepokalanej"…” (PMK 866B).
Nadszedł też dzień, w którym Kolbe nie miał już pieniędzy potrzebnych do zapłacenia ostatnich rachunków za druk. Jego przyjaciel z Kolegium i współzałożyciel M.I., O. Quirico Pignalberi, wspomina:
„…Był w kościele i modlił się z całego serca do Matki Bożej, aby otrzymać jej pomoc, gdy podniósł oczy i zobaczył woreczek na ołtarzu. Było tam napisane: „Dla mojej kochanej Mamusi, Maryi Niepokalanej”. Wewnątrz znajdowały się pieniądze: dokładna suma, tyle ile brakowało do wyrównania rachunku. Pełen radości zaniósł je do swojego przełożonego, który dał mu pozwolenie, aby mógł ich użyć..” (Ze świadectw).
Niepokalana została wybrana jako Model i Inspiratorka jego zaangażowania chrześcijańskiego i apostolskiego, ponieważ, wolna od wszelkiego cienia grzechu, reprezentuje ludzki symbol świata Bożego, do którego chce on doprowadzić ludzi.