NASZ INSTYTUT

 
14 listopada 1941 roku ojciec Maksymilian Kolbe, franciszkanin, umiera po spontanicznym ofiarowaniu swojego życia, aby uratować więźnia skazanego na śmierć w bunkrze głodowym nazistowskiego obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Zostaje zabity zastrzykiem trucizny, a następnie spalony w krematorium.

Wielki skarb jego duchowego i apostolskiego dziedzictwa nie zdołano powstrzymać; z jego prochów, rozrzuconych przez wiatr, rozchodzi się na cały świat świadectwo jego życia uczynione bezwarunkową miłością bliźniego i konkretną postawą miłosierdzia i przebaczenia.


Nasza Rodzina Konsekrowana, zrodzona w Bolonii, w 1954 roku pod kierownictwem Ojca Luigi Faccenda, franciszkanina, od samego początku włącza się w nurt maryjno-misyjnej duchowości św. Maksymiliana Kolbego, biorąc od niego intensywny dynamizm apostolski i przyswajając sobie jego przewodnią ideę: Konsekrację dla Niepokalanej.
 

Konsekracja Bogu w ubóstwie, czystości i posłuszeństwie jest decydującym etapem naszej drogi naśladowania Pana.

Nasza przynależność do Instytutu wyraża się w różny sposób: niektóre z nas żyją we własnej rodzinie albo samotnie, inne natomiast w grupach życia braterskiego w Domach Niepokalanej. 

 
W 1997 roku w Brazylii zrodziło się też męskie odgałęzienie Instytutu: Misjonarze Niepokalanej - Ojca Kolbego.
Ponadto są Wolontariusze Niepokalanej - Ojca Kolbego; są to świeccy i kapłani agregowani do Instytutu, którzy współdzielą naszą duchowość i misję według własnego stanu życia.
Tworzymy wspólnie jedną, wielką Rodzinę.

Siłą, wsparciem i pokarmem naszego życia jest modlitwa.
Rezerwujemy pewne okresy czasu naszego dnia na spotkanie z Bogiem, poprzez słuchanie i medytację Jego Słowa, Eucharystię i w innych wyrażeniach modlitwy osobistej albo wspólnotowej.
 
Każdego dnia również odnawiamy naszą konsekrację dla Niepokalanej.

„Dziewico Niepokalana…
ofiaruję Tobie całą moją istotę i całe moje życie,
wszystko to, co mam, co kocham i kim jestem; moje ciało, moje serce, moje życie…
dozwól mi odkryć każdego dnia dar mojego powołania maryjnego i misyjnego, widzieć bezmiar jego piękna i zrozumieć sekrety Twojej miłości”.

Ważnym aspektem naszego charyzmatu jest życie komunii. W naszych „Domach Niepokalanej” bowiem staramy się sprzyjać wymianie duchowej, braterskiej i apostolskiej, i tym wszystkim środkom, które pomagają, aby wzmocnić wzajemną komunię, pozwalając się czuć złączonymi we wspólnym dzieleniu jednego ideału i jednej misji.